12-12-57 การฟักตัวของพนักงานและกิจการ ไม่ต่างอะไรกับการฟักไข่ไก่

12-12-57 การฟักตัวของพนักงานและกิจการ ไม่ต่างอะไรกับการฟักไข่ไก่ ?
เป็นที่ทราบกันดี ว่า สายใยรัก จากพ่อไก่ + แม่ไก่ เมื่อ วางไข่ออกมาแล้ว โดยผสมพันธ์สำเร็จ
(น้ำเชื้อ เจาะไข่แดงได้) ก็จะเกิดการฟักตัวของลูกเจี๊ยบ น่ารัก ๆ ใช้เวลา ราว 18-21 วัน ก็จะฟักตัวออกมา
ซึ่งก็ไม่ต่างจาก การสร้างพนักงานและกิจการ ที่ก่อกำเนิดโดย ผู้ก่อตั้งกิจการ กับลูกค้า จึงเกิดการจ้างงานขึ้น
มาเสมือน การฟักลูกไก่

ฟักไข่ไก่ 12-12-57

โดยก่อนวัน จะฟักตัว ตัวอ่อนของลูกเจี๊ยบ ซึ่งเปรียบเสมือน พนักงานที่เรารับเข้างานมาใหม่ ๆ เอง ก็ต้องเป็นพนักงาน
ที่มีเชื้อของความรักในกิจการ บวกกับความอยากเติบโต เพื่อ ฟักตัวออกจากเปลือกไข่ มาหากินได้ ด้วยตัวเอง และสืบเผ่าพันธ์
หรือสืบทอดกิจการ ต่อไปภายภาคหน้าได้

สำหรับลูกเจ๊๊ยบแล้ว อาหาร ที่ได้ก็มาจากไข่ขาว ที่ลูกเจี๊ยบต้องดูด ต้องกิน ต้องใช้และหายใจผ่านเปลือกไข่ ไปนาน 21 วัน
ส่วนสำหรับ พนักงานใหม่นั้น ก็มีเวลาให้ได้เงินเดือน ได้สวัสดิการ ได้รับการสอนงาน ถ่ายทอดองค์ความรู้จากกิจการ นาน 3 เดือน

การฟักลูกไก่ 12-12-57

ครั้นเมื่อ จะถึงเวลาที่ลูกเจี๊ยบ หมดอาหารจากไข่ขาว ก็ถึงคราวต้องดิ้นรน เอาชีวิตให้รอด ด้วยการใช้ จงอยปาก จิก เจาะเปลือกไข่
เพื่อจะเอาหัว ชะโงกหน้าออกมารับอากาศหายใจ และสะบัดตัวเอาฤกษ์เอาชัย ก่อนมาใช้ชีวิต ข้างนอกเปลือกไข่นั่นด้วยตัวเอง สำหรับธรรมชาติไข่ของแม่ไก่ในหนึ่งคอก ที่มีกันอยู่หลาย ๆ ใบ 7-12 ใบ เราจะได้เห็นพี่ใหญ่ หรือพญาไก่ เอาชนะเปลือกไข่ ออกมาได้เป็นตัวแรก ๆ กำลังแรงของความเป็นพี่ใหญ่ หรือพญาไก่ของคอก ก็จะส่งผลสะเทือนไป ถึงเปลือกไข่ ใบที่ 2 3 4 หรือทั้งหมด เพื่อกระตุ้น กระแทก ชักนำ ให้ลูกเจี๊ยบ ตัวที่ 2 3 4 จนเกือบทั้งหมด ฟักออกจากไข่ไก่มาได้ แต่บางครั้ง จะมีไข่บางฟองอยู่ในสภาพน้องสุดท้อง หรืออ่อนแอ กว่าตัวอื่น ๆ แม่ไก่ ก็มักจะใช้ความเมตตา ช่วยเจาะเปลือกไข่ ก่อนถึงเวลา นาที ชีวิต อันถึงที่สุดของลูกเจี๊ยบนั่น และนั่นเป็นเหตุให้ลูกเจี๊ยบตัวนั้น มักจะอ่อนแอและพ่ายแพ้ตัวอื่น ๆ เมื่อโตหรือรอดได้แต่ไม่ยอมโตตลอดกาล

ในทำนองเดียวกัน พนักงานฝึกงาน ที่ผ่านการฟูมฟัก โดยเงินเดือน สวัสดิการ ความรู้จากพี่เลี้ยงในงาน มาครบ 3 เดือนแล้ว
ก็จะมี พนักงานระดับพญา หรือชั้นผู้นำ ที่จะเจาะเปลือกไข่ ออกมาหากินได้ ยืนได้ อย่างไม่ยากนัก และอาจจะเหนี่ยวนำ กระแทก กระทั้น ให้ พนักงาน ที่พอจะเกิดได้ เกิดตาม ๆ กันมา และแน่นอนมาก ๆ ที่ก็จะมี พนักงาน ที่ไม่สามารถเจาะเปลือกไข่ ออกมาหากินได้ด้วยตนเอง อย่างไรก็ตาม เรามักพบว่า พี่เลี้ยง หรือ หัวหน้างาน ก็มักจะใช้ความเมตตา ช่วยเจาะเปลือกไข่ให้ ( คือยอมให้ผ่านงาน ด้วยเหตุของความผูกพัน ที่อยู่ด้วยกันมาครบ 3 เดือน ) หากเราลองพิจารณากันดี ๆ ว่า โอกาสที่ แม่ไก่ หรือ หัวหน้างาน จะจิกแม่น จิกให้เข้าบริเวณจงอยปาก ของลูกเจี๊ยบ ซึ่งเป็น พื้นที่ ที่จะทำให้ ลูกเจี๊ยบมีโอกาสรอด มากที่สุด และ พื้นที่ดังกล่าว มีเพียง 5% ของพื้นที่ ทั้งหมดของไข่ใบนั้น ทักษะในการจิกถูกที่ และมีโอกาสรอด คงมีในแม่ไก่ ตามสัญชาติญาณพอสมควร แต่คงไม่น่าจะเป็นสัญชาติญาณของหัวหน้างาน และผู้ประเมินผลงาน พนักงานใหม่ แน่ ๆ ดังนั้น โอกาส ที่หัวหน้างาน จะช่วยผิดจุดยุทธศาสตร์ มีสูงถึง 95 % ที่จะไปช่วยเจาะเปลือกไข่ แต่ไปจิกโดนเอา ที่ บริเวณขา หรือ ก้นของลูกเจี๊ยบ ร้ายไปกว่านั้น ถ้าช่วยก่อนเวลาอันควร คือ ไข่ขาวยังไม่ทันจะหมดหรือแห้ง และลูกเจี๊ยบยังฟอร์มตัวแข็งแรงไม่พอ ก็อาจจะกลายเป็น ฆาตกรรมไม่จำเป็น ขึ้นมาได้ คือ หากหัวหน้างาน ไม่ได้ปล่อยให้ ลูกน้อง พนักงงานใหม่ ได้เพียร พยายาม ลองทำ ลองเรียนรู้ด้วยตัวเอง ให้มองพอก่อน แต่กลับใช้วิธีบอกข้อสอบ ช่วยให้ผ่าน เพราะสงสาร ก่อนเวลาอันควร ลูกเจ๊๊ยบก็จะไม่เห็นคุณค่าของไข่ขาว และไม่ตระหนักในคุณค่าของเวลา 21 วัน เพราะคิดไปว่า แม่ไก่ คงจิกเปลือกให้ ยังไงก็ออกมาดูโลกได้ อยู่ดี เฉกเช่นเดียวกัน การสร้างพนักงานขึ้นมาเป็นผู้ร่วมงาน ผุู้สืบสานกิจการ ก็เช่นกัน ถ้าหัวหน้างาน ไม่ตระหนักถึง ไข่ขาว และเวลาที่ถึงคราว เท่านั้น คุณก็จะได้ลูกเจี๊ยบง่อย ๆ ที่ คอยแต่จะให้ป้อน ไข่ขาว โดยไม่ตระหนักถึงการออกมาเพื่อหากิน เพื่อเรียนรู้ จากแม่ไก่ อีกเลย

บทสรุปสุดท้าย ของเรื่องอยู่ที่ว่า
1.คุณตอบตัวเองได้ไหม คุณอยากจะมาทำงานนี้ เพราะอะไร มีเหตุทำให้พึงพอใจ ได้สัก 5 อย่างไหม ลองคิดดู ?
เพราะนี่คือส่วนของ ไข่แดง หรือจิตวิญญาณ ถ้าคุณไม่มีมัน ฟักให้ตาย ก็ไม่เป็นตัว
2.คุณมีความเพียร จะฟักตัวออกมาเอง จริงแท้แน่นอนหรือเปล่า หรือคุณเพียงแค่ รอเฝ้าคนจะป้อนไข่ขาว ให้คุณกิน ?
3.คุณใส่ใจ แยกแยะไหม ว่า อะไรทำให้คุณเจริญ(โต) อะไรทำให้คุณเสื่อม(ตาย) ถ้ายังไม่เคยแยกแยอะบทเรียนในชีวิต ก็ทำซะ !
4.ใส่ใจ พินิจพิจารณาเพื่อแก้ไข เหตุเสื่อม และพัฒนาเหตุเจริญ

ทำได้ตาม 1 ถึง 4 นี่ ผมก็ว่า คุณจะเป็นลูกเจี๊ยบ ที่เติบใหญ่ ไปเป็นพญาไก่ ในแบบที่คุณอยากเป็นได้ ไม่ยากเลยและหากไปอยู่ในองค์กรใด บ้านใคร ประเทศใด ก็คนเป็น ทรัพยากรบุคคลที่ทรงคุณค่า มิได้เกิดมาเพื่อให้ใครว่า ว่าเกิดมาแย่งอากาศเขาหายใจ
โดยไม่คิดคืนกำไรให้ใครเลย

บทความนี้ โดย : หนอนน้อยรีไซเคิล บริษัท ทวีทรัพย์ (จิวแจ๊ะเฮง) จำกัด กม. 58 อ.ไชโย จ.อ่างทอง

นายสมศักดิ์ ทิพยรัตน์พรทวี
(กรรมการบริหารฝ่ายจัดหาวัตถุดิบและบริหารโรงงาน ผู้ป้อนวัตถุดิบอุตสาหกรรม เหล็ก แก้ว กระดาษ )

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: